Historia prawa jazdy na świecie

Za pierwsze prawo jazdy na świecie uważa się dokument, który w 1888 Karl Benz otrzymał od Wielkiego Księcia Badenii. Benz prosił o zezwolenie na poruszanie się swoim opatentowanym dwa lata wcześniej pojazdem (Motorwagen) po drogach publicznych, ponieważ mieszkańcy Mannheim skarżyli się na hałas i zapach trójkołowca.

Karl_Benz_Führerschein

W 1893 r. Francuzi wprowadzili obowiązek posiadania prawa jazdy do poruszania się po drogach Paryża, a od 1899 r. całej Francji. Z kolei Prusy w 1903 r. wprowadziły obowiązek przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na szoferów, którzy poza umiejętnością prowadzenia samochodu musieli posiadać dobrą wiedzę z zakresu mechaniki, budowy i naprawy samochodu. Przy częstotliwości awarii ówczesnych pojazdów oraz problemach z dostępem do części było to całkowicie zrozumiałe.

Już w 1909 r. pojawiła się w Rzeczy ustawa o ruchu drogowym, określająca sposób przeprowadzania szkolenia i egzaminów dla kierowców oraz podział prawa jazdy na kategorie. Wcześniej, bo w 1903 r. w Anglii zaczęto wydawać licencje uprawniające do kierowania pojazdami. Trzy lata później obowiązek posiadania „prawka” wprowadziła Holandia, w 1910 r. Nowy Jork, a w 1913 r. należało je posiadać w całych Stanach Zjednoczonych.

W Polsce pierwsze egzaminy na prawa jazdy pojawiły się w 1918 r., po odzyskaniu niepodległości.

O autorze: Aleksandra Paprocka